Lars Boering is al jaren actief in de internationale wereld van de fotografie. Hij adviseert verscheidene (jong) fotografen en heeft meerdere tentoonstellingen gerealiseerd in samenwerking met fotografen, musea en festivals. Over fotoboeken adviseert hij op inhoudelijk, maar vooral op zakelijk gebied, over de juiste aanpak
Hij is eigenaar van Lux Photo Gallery en sinds 2010 directeur FotografenFederatie.

Fotograaf Jeroen Toirkens (Nederland, 1971) richt zich met name op sociale documentaire fotografie en ‘slow journalism’ projecten. Hij publiceerde reportages in onder andere Air France Magazine, Monocle, Le Monde Magazine, Trouw en Vrij Nederland.

Sinds 1999 volgt hij het leven van verschillende nomadische volken in Centraal-Azië, Rusland, Mongolië en de Arctische gebieden. Zijn boek Nomad (2011, Lannoo), toont de indringende foto’s die hij maakte tijdens elf reizen naar nomadische volken. Met dit boek creeërt hij een divers maar ook schrijnend beeld van nomadisme in de 21ste eeuw. Jelle Brandt Corstius schreef het begeleidend essay.

In 2012 wint Toirkens de prestigieuze Canon Prijs (Zilveren Camera, 2011) voor vernieuwende fotojournalistiek met zijn boek en project NomadsLife. Volgens de jury: “Een project dat in deze jachtige tijden benadrukt dat een jarenlange concentratie op één onderwerp leidt tot nieuwe inzichten, kennis en beelden die de clichés superieur ontstijgen.”

Van Nomad zijn in een jaar tijd meer dan 2.000 exemplaren verkocht de eerste druk is inmiddels uitverkocht.

Schrijf dat Boek!
3 november 2012

Media Plaza Utrecht
Croeselaan 6
3521 CA UTRECHT

Afgelopen zondag was in het fotomuseum Den Haag weer de jaarlijkse uitreiking van de Zilveren Camera. De prijzen voor de beste nieuws en documentaire foto’s van het afgelopen jaar, de Canon prijs voor het meest innovatieve fotoverhaal en de Nationale portretprijs voor het beste portret.

De Canon Prijs beloont het beste fotoverhaal dat in 2011 is voltooid. Bij voorkeur is het een project dat fotojournalistiek dan wel technisch vernieuwend is, dan wel een combinatie van beide. De winnende productie is een sterk verhaal met diepgang, gebaseerd op visuele onderzoeksjournalistiek, en van een omvang die recht doet aan het belang van het behandelde onderwerp.

Uit het juryrapport:
“Na rijp beraad besloot de jury unaniem de Canon Prijs toe te kennen aan een project waarbij de diverse podia en technieken - fotoboek, filmpjes, website en expositie - elkaar versterken. Een project ook dat in deze jachtige tijden benadrukt dat een jarenlange concentratie op één onderwerp leidt tot nieuwe inzichten, kennis en beelden die de clichés superieur ontstijgen.
De Canon Prijs gaat naar NOMADSLIFE van Jeroen Toirkens.”

Juryrapport Canon Prijs voor vernieuwende fotojournalistiek 2011

De Canon Prijs beloont het beste fotoverhaal dat in 2011 is voltooid.
Daarbij wordt nadrukkelijk gelet op de wijze waarop de fotograaf zijn
of haar verhaal doet. Het gebruik van nieuwe platformen, zoals
websites, sociale media of YouTube, speelt bij de beoordeling een
sterke rol.

Ook de fotografie wordt getroffen door de economische crisis. D
dwingt de fotograaf ertoe creatief te zijn, en vooral ook om nieuwe
plekken te vinden om zijn of haar verhaal te doen.

De jury van de Canon Prijs verricht in zekere zin pionierswerk. Omdat
zij een oordeel moet vellen over een ontwikkeling die jong is, en volop
in beweging. Dat betekent dat de criteria nog vloeibaar zijn. Want was
is nou eigenlijk precies multimediaal?

Ook veel fotografen zijn op zoek naar het antwoord op die vraag.
Velen van hen lijken daarbij de nieuwe media nog niet als een serieus
platform te herkennen. De jury zag, om het bondig te zeggen, teveel
inzendingen van websites waarop hoofdzakelijk foto's waren geplaatst,
of wat lukraak gedraaide filmpjes.

Toch is de jury opgewekt gestemd. Omdat het aantal inzendingen
sterk is gestegen en omdat veel inzendingen wel degelijk getuigen van
inventiviteit en onderzoekszin. De nieuwe media zijn, zo is tijdens de
jurering vastgesteld, inderdaad een gereedschap om het verhaal van
de fotograaf diepgang te verlenen. Dat verhaal, dat nadrukkelijk de
signatuur van de fotograaf moet blijven dragen, wordt in deze gevallen
van diverse kanten bekeken en doorgelicht, blijft tegelijk makkelijk
toegankelijk, en kan, als een work in progress, te allen tijde
worden bijgewerkt en aangevuld.

Twee projecten willen we in dat opzicht apart vermelden. Het zijn net
geen prijswinnaars, maar naar het idee van de jury wel voorbeelden
van projecten die laten zien wat er mogelijk is als fotografie,
bewegend beeld en geschreven woorden een pact vormen.
De jury hecht aan een speciale vermelding voor DISPUTED WATERS van
Ronald de Hommel, Johannes Abeling en Célia Pernot, en de jury
hecht eveneens aan een speciale vermelding voor SCAR TISSUE van
Rene Clement.

Er kan echter maar één winnaar zijn. En die moet komen uit de
genomineerden: het informatieve en effectief vertelde EXODUS van
Chris de Bode, de breed geschakeerde vertelling NOMADSLIFE van
Jeroen Toirkens, of: het schokkende, onontkoombare AFRIKANER
BLOED van Ilvy Njiokiktjien en Elles van Gelder.

Na rijp beraad besloot de jury unaniem de Canon Prijs toe te kennen
aan een project waarbij de diverse podia en technieken - fotoboek,
filmpjes, website en expositie - elkaar versterken. Een project ook dat
in deze jachtige tijden benadrukt dat een jarenlange concentratie op
één onderwerp leidt tot nieuwe inzichten, kennis en beelden die de
clichés superieur ontstijgen.

De Canon Prijs gaat naar NOMADSLIFE van Jeroen Toirkens.
---
Ronald Ockhuijsen, 22 januari 2012

WE WOULD LIKE TO INVITE YOU TO THE OPENING AND BOOK PRESENTATION
ON SATURDAY THE 10th of DECEMBER at 6 PM

*****

Dutch and Belgian Photobook
An exhibition with
Rob Hornstra, Henk Wildschut, Pip Erken, Christian Lutz,
Viviane Sassen, Jan Banning, Anouk Kruithof, Mariken Wessels, Jeroen Toirkens, Florian van Roekel, Carl De Keyzer, Geert van Kesteren, Paul Kooiker, Cuny Janssen, Niels Stomps, Stephan Vanfleteren, Wytske van Keulen.

*****

Opening hours: THURSDAY AND FRIDAY
from 2 till 7 pm  or by appointment
closed during chrismas and new year!
until the 6 of JANUARY 2012

*****

Kominek Gallery
Immanuelkirch Strasse
25
10405 Berlin

*****

“This strikingly beautiful and unusual photobook takes us on a multi-continent search for the last living nomadic peoples in the Northern Hemisphere. It's a remarkable journey, showing facets of modern-day nomadic cultures that are not quite what one would expect to find.”
    Jim Casper, LensCulture - Paris

“A stunning exercise in perspective-shifting, Nomad invites you to see the world - our world, and yet a world that feels eerily other - with new eyes, embracing it with equal parts fascination and profound human empathy.”
    Maria Popova, Brain Pickings - New York

“His pictures offer a poignant portrait of the way in which radical societal and ecological change is splintering communities”
    Robert Bound, Monocle - London

"This year, his obsession culminated in a gorgeous book called Nomad, co-authored with Jelle Brandt Corstius, in which he documents the beauty and harshness of nomadic life."
    Kirsten Philipkoski, Gizmodo - New York

“The result is astonishing. From the black and white portrait of a man and a predatory bird, provoking each other with vicious looks in the midst of a seemingly never ending desolate mountain landscape, to the intimate tent interior insights: Toirkens managed to capture these peoples’ qualities in every single photograph: Pride, inventiveness and hospitality.”
    GUP magazine - Amsterdam

“This project shows that a photographer can be so much more. Toirkens created a complete documentary of a form of life we possible may not know anymore in a few decades”
    Sterre Sprengers, NRC next - Amsterdam

Book and print of "two dukha girls" combined together in a felt sleeve produced in Mongolia.
Print and book are signed and numbered 1/65LE to 65/65LE. 

Price: 199,95 Euro excl. mailing/shipping
Design: Matthea van Staden, Made in Mongolia www.madeinmongolia.nl

Order here

two Dukha Girls, Mongolia, 2004 - Digital fine art print at size of book 240x280mm

De tentoonstelling in de Noorderlicht fotogalerie loopt bijna ten einde.
Nog tot 9 januari te zien in het centrum van Groningen aan het A-Kerkhof 12.

Hieronder een interview met Kirsten van Santen van de Leeuwarder Courant en
een interview met Esther van der Meer voor het Dagblad van het Noorden (klik op de afbeelding om de pdf te openen).

En een link naar de podcast van het programma Radio Blauwe Maandag waarin ik op 13 december sprak met Jurgen Tiekstra over NomadsLife (vanaf ±48min).
Link naar: Radio Blauwe Maandag

© Kirsten van Santen, Leeuwarder Courant

© Esther van der Meer, Dagblad van het Noorden

10 oktober 2010 - Barrow, Alaska
Log#2


Samen met Jelle Brandt Corstius reis ik door Alaska op zoek naar de traditionele Inupiat walvisjagers. Het laatste hoofdstuk voor mijn boek.

De trucks met trailers op Barrow Point vanwaar de meeste jagers uitvaren.

We zijn hier nu ruim een week en vliegen dinsdag alweer terug naar Anchorage.
De Inupiat zijn nog steeds bezig met de walvisjacht. Er zijn inmiddels zeven walvissen succesvol geschoten van de in totaal twaalf afgegeven permits.

Wij waren getuige bij het aan land brengen en slachten van de eerste walvis.
Met haar veertig voet (ruim dertien meter) was dit ook meteen de grootste. Nadat de walvis geschoten is (dat gebeurt met een explosief geladen harpoen) wordt via de radio bekend gemaakt dat er een “strike” is. Meerdere boten schieten te hulp om de walvis naar het vaste land te slepen. Afhankelijk van waar de boot zich precies bevindt kan het meerdere uren in beslag nemen om het dier naar de wal te slepen. De Inupiat jagen in kleine bootjes dus er zijn soms wel tien boten nodig om de walvis naar de kant te brengen. Twee caterpillars stonden al klaar om de walvis het strand op te slepen.

De landingsbaan waar de walvis geslacht wordt.

Zo’n 6 kilometer ten Noorden van Barrow ligt een verlaten landingsbaan waar de slacht plaatsvindt. Zodra de kapitein met zijn crew aan het strand verschijnt wordt er om ons heen gejuigd en mensen vallen elkaar dankbaar in de armen. De vlag van de succesvolle Panigeo crew wordt gehesen. Veel mensen helpen mee om het dier de kant op te slepen en bij de uiteindelijke slacht zijn ruim 35 man betrokken. Gigantische lappen huid, vet (blubber) en vlees worden versleept naar verschillende plaatsen op de landingsbaan.

Het gekookte vlees koelt buiten af.

De verdeling van het vlees geschiedt volgens een eeuwenoude traditie en is een bindend element in de samenleving. Één deel is voor alle kapiteins en hun crew, één deel is voor de gehele gemeenschap en één deel is voor de succesvolle kapitein zelf. De helft van dit deel van het vlees, de Muktuk (huid en blubber) en de ingewanden wordt door de familie van de succesvolle kapitein gekookt. Op vijf grote branders staat al het vlees te koken onder toeziend oog van Mabel, de grootmoeder van James de kapitein. Vervolgens wordt het in grote schalen buiten gezet om af te koelen en daarna wordt het vlees, de Muktuk en de ingewanden in zakjes verdeeld .
Om 23.30 waren de vrouwen klaar met het koken en verdelen van het vlees. Via de radio wordt omgeroepen dat de crew klaar is om het vlees te serveren en er wordt een gebed uitgesproken.

De verdeling van het vlees geschiedt volgens een eeuwenoude traditie 

Één voor een komen alle inwoners langs om hun deel op te halen.
Jelle en ik lopen terug naar ons hotel met twee zakjes walvisvlees.

Jeroen Toirkens

4 oktober 2010 - Barrow, Alaska
Log#1

Samen met Jelle Brandt Corstius reis ik door Alaska op zoek naar de traditionele Inupiat walvisjagers. Het laatste hoofdstuk voor mijn boek.

Barrow aan de Chukchi zee, 400 Kilometer bover de poolcirkel.

Na een reis van 17 uur, met tussenstops in Seattle en Anchorage zijn we eindelijk aangekomen in Barrow de meest noordelijke plaats van de Verenigde Staten. Barrow ligt aan de Chukchi zee, ruim 400 kilometer bover de poolcirkel en is het centrum van de traditionele walvisjacht door de Inupiat eskimo’s.
80 Procent van de bevolking is hier “native”.
De plaats bestaat voornamelijk uit vervallen barakken, huisjes en staat vol met grote moderne pickup trucks. Er is hier overduidelijk veel oliegeld. Jelle en ik zijn de enige die zich te voet verplaatsen. Vanwege het gevaar van ijsberen wordt het afgeraden om je alleen buiten het dorp te begeven. In alles is het duidelijk dat je hier aan het eind van de wereld bent.

Het is 5 graden onder het vriespunt maar er staat een veneinige vochtige wind vanuit het Noorden dus het voelt veel kouder aan. De lucht is continu donker, dreigend en het lijkt ieder moment te kunnen gaan sneeuwen.

De najaarsjacht is zaterdag begonnen. In bootjes gaan de Inupiat de Chukchi Zee op, op zoek naar walvissen. Er is voor deze najaarsjacht toestemming om 12 Groenlandse walvissen te schieten. Vanwege de slechte weersomstandigheden zijn er nog geen walvissen gevangen. De walvis wordt in zijn geheel gebruikt, het vlees en de Maktak (huid en vet) wordt in stukken gesneden en verdeelt onder de gehele bevolking.

Wij hopen de jacht te kunnen bezoeken maar wachten momenteel nog op de benodigde toestemming. Vanmiddag hebben we een afspraak bij de de Alaska Eskimo Whaling Commission zij moeten ons verzoek om te fotograferen goedkeuren.

Voor ons is het vandaag dus een spannende dag.

Jeroen Toirkens

Eerste 50 boeken genummerd en gesigneerd

Het project NomadsLife nadert zijn einddoel. Nog één laatste reis.
Begin oktober reis ik samen met Jelle Brandt Corstius naar het uiterste noorden van Alaska, naar Barrow het centrum van de traditionele Inuit walvisjacht.

Volgend jaar maart verschijnt mijn boek Nomad bij de Belgische uitgever Lannoo.  
11 Reizen naar de meest afgelegen gebieden op aarde gebundeld in één boek. Momenteel werk ik samen met Wout de Vringer (ontwerper) en met Marc Prüst (edit) aan de definitieve beeldselectie en layout.

Marc Prüst werkt aan de beeldselectie

De boekpublicatie gaat gepaard met een grote overzichtstentoonstelling in Gemak, Den Haag en zal omlijst worden met lezingen en debatten.
Om de definitieve oplage van het boek te kunnen bepalen start vanaf vandaag de voorinschrijving. Voorinschrijven kan hier
De eerste 50 inschrijvers ontvangen een genummerd en door mij en Jelle Brandt Corstius gesigneerd boek.

De reis naar Alaska wordt mogelijk gemaakt door de ASN bank en het Wilhelmina E. Jansen fonds en ondersteund door het Wereld Natuur Fonds waarvoor veel dank.

Land
Country Life in the Urban Age

Ooit was er de idylle van het platteland. Een leven met de natuur, in zelfvoorzienende gemeenschappen waar iedereen elkaar groette, en familiebanden sterk waren. Er werd hard gewerkt, maar het werk gaf voldoening. En ’s zondags was er de rust en gelijkmatigheid van de kerk en het kuierbestaan.

Land – Country Life in the Urban Age laat zien dat stad en land een symbiotische relatie hebben ontwikkeld. De stad is het brandpunt van economische en sociale activiteit, het platteland ondersteunt haar. Met vergaande consequenties. Landbouw wordt ingericht op grootschalige productie tegen lage kosten, de groeiende vraag naar landbouwproducten versnelt de kap van tropisch regenwoud, hele gebieden krijgen een nieuwe bestemming door een toenemende behoefte aan water, terwijl het intensiveren van productie met moderne (bio)technieken haar eigen stempel drukt. De groeiende vraag naar biobrandstof heeft ertoe geleid dat in Brazilië grote delen van de landbouwgrond niet langer ten dienste staan van het voeden van mensen, maar van auto’s. Tel daarbij op de voortgaande ontginning van steeds schaarsere natuurlijke hulpbronnen, en de economische en demografische gevolgen van de trek naar de stad, en het is duidelijk: de 21ste eeuw stelt het platteland voor serieuze uitdagingen.

Aan de hand van het werk van een dertigtal grotendeels buitenlandse fotografen, probeert Noorderlicht in de Fotomanifestatie van 2010 een beeld te schetsen van een platteland in crisis. Van Nadav Kanders reis langs de Yangtze rivier, tot Rodrigo Zeferino’s kijk op de industrialisatie van het binnenland van Brazilië. Van Ian Tehs bijna buitenaardse panorama-foto’s van het Chinese achterland, tot Larisa Sitars spookachtige Roemeense villa’s, gebouwd door migranten die bij afwezigheid hun plek op de sociale ladder willen bewaken. Van de worstelde jute-industrie in Bangladesh, tot de kracht die spreekt uit Jackie Nickersons Zimbabwaanse landarbeiders. Steeds is de vraag: welke rol speelt het platteland in de hedendaagse, verstedelijkte en globale economie? En is het mogelijk om, tegen alle economische logica in, het rurale leven een herwaardering te geven?

5 SEPT T/M 31 OKT 2010
FRIES MUSEUM
BLOKHUISPOORT
LEEUWARDEN

download hier de Vooraankondiging